Misteri Leuweung Karang Nunggal
Opat sobat, Raka, Jajang, Nining, jeung Oji, nekat ngajajah Leuweung Karang Nunggal pikeun nalungtik guha anu dipercaya nyimpen harta karun. Dina guha, maranéhna manggihan kotak pusaka anu ngan bisa dibuka ku kerjasama jeung kahadean. Saatos kotak kabuka, muncul bayangan hideung nu nyaram, tapi lantaran haténa bersih, maranéhna bisa kaluar kalayan salamet bari mawa gulungan lontar. Pusaka éta engké kabuktian minangka catetan sajarah karajaan baheula, anu ngajadikeun warga lembur reueus ka opat budak éta.
Raditya Putranto MISTERI LEUWEUNG KARANG NUNGGAL
Di hiji lembur nu asri, aya opat budak sobat akrab: Raka, Jajang, Nining, jeung Oji. Aranjeunna sok bareng unggal poé, boh ulin di sawah, di walungan, atawa di lapang bal.
Hiji peuting, Raka ngadéngé carita ti aki-aki di lembur. Cenah, aya hiji leuweung angker nu ngaranna Leuweung Karang Nunggal. Dina jero leuweung éta, aya guha nu dipercaya nyimpen harta karun ti jaman baheula.
“Ari enya kitu, Aki?” ceuk Raka panasaran.
“Enya, cenah di dinya aya guha anu sok hurung dina peuting bulan purnama. Tapi ulah macaan, sabab loba nu leungit lamun nekat asup,” jawab Aki bari nempo jauh.
Carita éta nyangsang dina haté Raka. Isukna anjeunna nyaritakeun ka babaturanana.
“Eh, kumaha upami urang ulin ka ditu? Ngajajal petualangan sakaligus néangan bukti!” céuk Oji anu paling beurat cangkéng.
“Tapi bahaya, atuh! Mun enya aya mahluk anéh kumaha?” céuk Nining rada sieun.
“Kuring hayang coba. Mun teu ayeuna, iraha deui?” ceuk Raka.
Ahirna, ku kapaksa Nining satuju ogé, sabab henteu hayang ditinggalkeun.
---
Mimiti Petualangan
Opat budak éta indit isuk-isuk sanggeus bawa sangu bungkus ti imah. Maranéhna nyiapkeun suluh, tambang, jeung botol cai.
Perjalanan dimimitian ti jalan sawah, tuluy lebet kana leuweung. Mimiti mah suasanana biasa wae, ngan aya sora manuk jeung angin. Tapi beuki jero, leuweung téh beuki caang tiis, sinar panonpoé teu nepi ka taneuh.
“Duh, angker pisan ieu leuweung,” ceuk Nining bari nyekel panangan Jajang.
“Tong sieun, urang bareng-bareng. Lamun aya naon-naon, urang silih tulungan,” jawab Jajang.
Sanggeus sababaraha jam leumpang, tungtungna maranéhna manggihan hiji lawang guha anu ditutupan ku rungkun jeung batu.
“Eta sigana guha anu dicaritakeun Aki!” ceuk Raka bungah.
Guha Misterius
Maranéhna ngaduruk suluh tuluy asup. Jero guha téh pinuh ku stalaktit jeung stalagmit. Aya sora cai netes, ngagema.
Tiba-tiba Oji nempo aya ukiran di témbok guha.
“Eh, tingali! Aya hurup-hurup anéh!” céuk Oji.
Ukiran éta kawas aksara Sunda kuna. Raka anu rada apal kana tulisan kuna maca lalaunan:
"Sing saha anu asup kalayan haté bersih, bakal manggihan cahaya. Tapi sing saha anu asup ku tamak, bakal leungit di jero poék."
Nining ngageremet:
“Aduh, atuh urang balik wae lah. Sieun aya naon-naon.”
“Tong kitu, Neng. Urang geus nepi dieu, kudu diteruskeun. Tapi kudu inget, ulah tamak,” ceuk Jajang.
Aranjeunna nuluykeun leumpang nepi ka manggihan hiji kamar guha lega pisan. Dina tengahna aya batu gedé anu ngaluarkeun cahaya samar.
Kasang tukang Misteri
Bari ngadeukeutan, maranéhna nempo aya kotak kai baheula. Oji anu henteu tahan ku rasa panasaran langsung ngadeukeutan jeung nyobian muka.
“Eh, ulah gegabah, Oji!” ceuk Raka.
Tapi kotak éta teu bisa dibuka, siga aya kuncina. Dina gigireunana aya tulisan deui:
"Konci ieu ngan bisa kabuka ku kahadean jeung kerjasama."
Maranéhna reureuh sakeudeung, tuluy mutuskeun pikeun bareng ngadoa bari nyepeng kotak éta babarengan. Teu disangka, kotak éta laun-laun muka sorangan.
Jero kotak aya sababaraha barang kuna: beubeur emas, keris karatan, jeung gulungan daun lontar.
“Sigana ieu warisan karajaan baheula,” céuk Raka bari ngageter.
---
Bahaya Anu Datang
Tapi nalika kotak dibuka, guha téh ngaluarkeun sora ngageleger. Taneuh ngageter, stalaktit ragrag.
“Awas! Gancang kaluar!” ceuk Jajang.
Maranéhna lumpat bari mawa gulungan lontar hungkul, lantaran barang séjén teuing beurat. Nalika geus ampir nepi ka lawang guha, aya sesosok bayangan hideung ngahalangan jalan.
Sora anu ngeri kadéngé:
“Anjeun teu meunang mawa éta barang! Balikeun deui!”
Nining nepi ka ceurik bari nyekel Raka. Tapi Raka wani ngomong:
“Sim kuring henteu mawa pikeun tamak. Sim kuring ngan hayang ngajaga ieu pusaka sangkan henteu leungit. Sim kuring janji moal dipaké pikeun jahat.”
Bayangan hideung éta eureun sakeudeung, tuluy laun-laun ngaleungit siga lebu. Guha jadi tenang deui.
Balik Ka Lembur
Sanggeus kaluar, opat sobat éta ngarasakeun lega pisan. Maranéhna geura balik ka lembur bari nyimpen gulungan lontar.
Di imah, gulungan éta dibikeun ka Aki anu pangheubeulna di lembur. Aki maca lalaunan, tuluy seuri bungah:
“Alhamdulillah, ieu gulungan téh catetan sajarah karajaan baheula. Anjeun geus nyalametkeun hiji warisan anu penting pisan.”
Warga kampung kagét jeung reueus ku budak opat éta. Sanajan masih budak, tapi maranéhna geus wani petualangan jeung jujur henteu tamak
